ابراهیمی فینی، ف.، ورمزیاری، ح. و کلانتری، خ. (1400). تحلیل چالشها و نقش سازمانهای غیردولتی در توسعۀ بومگردی در مناطق روستایی. گردشگری و توسعه، 10(2): 201-2014. https://doi.org/10.22034/jtd.2020.232105.2039
احمدیاصل، ف.، مؤمنی، ک.، عطاریان، ک. و مقیمی، ن. (1398). مطالعات مکانیابی اکوکمپها با استفاده از روش ارزیابی TOPSIS (مورد شناسی: مناطق گردشگری استان لرستان). جغرافیا و آمایش شهری منطقهای، 9(33): 56-41. https://doi.org/10.22111/gaij.2019.5079
اداره کل امور عشایر. (1400). طرحهای مرتعداری استان فارس، معاونت توسعه و امور زیربنایی (واحد GIS اداره مطالعات)، شیراز. قابل دسترتس در وبسایت: https://ashayerfars.ir
انصاری، و.، حیدری، ق.، مجاوریان، س. م. و رستگار، ش. (1398). اثر توسعه گردشگری عشایری بر شاخصهای معیشت پایدار مرتعداران (مطالعه موردی: مناطق عشایری لار، البرز مرکزی). مرتع، ۱۳ (۲): :۲۹۴-۳۰۵. https://dor.isc.ac/dor/20.1001.1.20080891.1398.13.2.7.0
بنی اسدی، ن. و نقوی، س. (1403). شناسایی و رتبهبندی راهکارهای ارتقا توسعه گردشگری و بومگردی با رویکرد کارآفرینی زنان روستایی (مطالعه موردی: روستاهای گردشگری استان کرمان). راهبردهای توسعه روستایی، 11(4): 633-615. https://doi.org/10.22048/rdsj.2024.406344.2113
جمشیدی، ع.، جمینی، د. و جمشیدی، م. (1402). واکاوی ارتباط شاخصهای کارآفرینی و توسعه پایدار روستایی با استفاده از تحلیل کانونی، مورد مطالعه: سکونتگاههای روستایی غرب دریاچه ارومیه. راهبردهای توسعه روستایی، 10(4): 446-429. https://doi.org/10.22048/rdsj.2023.360063.2050
جمشیدی، ع.، صیدایی، س.، جمشیدی، م. و جمینی، د. (1392)، تحلیلی بر اثرگذاری اشتغال زنان مناطق عشایری بر اقتصاد خانوارهای آنها (مطالعه موردی: عشایر شهرستان چراداول)، برنامهریزی منطقهای، 3(12): 92-83. https://jzpm.marvdasht.iau.ir/article_318.html
جمینی، د.، دهقانی، ا.، آتش بهار، ر. و رضایی، آ. (1403). مکانیابی اکوکمپ گردشگری مذهبی در غرب ایران (مطالعۀ موردی: منطقۀ نمونۀ گردشگری ویسالقرن، استان کرمانشاه). برنامه ریزی فضایی، 14(1): 39-62. https://doi.org/10.22108/sppl.2024.140186.1765
چراغی، ط.، پورسعید، ع.، اشراقی سامانی، ر.، آرایش، م. و واحدی، م. (1399). تحلیل پایداری معیشت و شیوه سکنی گزینی عشایر در شهرستان ایلام. فصلنامه اقتصاد فضا و توسعه روستایی، 9 (۳۲): 104-89. https://dor.isc.ac/dor/20.1001.1.23222131.1399.9.32.5.0
حجیپور، م. (1400). شکاف فضایی بنیانهای اقتصاد عشایری در استان خراسان جنوبی، مطالعات برنامهریزی قلمرو کوچنشینان، 1(2): 110-93. https://dor.isc.ac/dor/20.1001.1.28210530.1400.1.2.9.9
حسام، م. و اروجی، ح. (1398). شناسایی و ارزیابی کانون های بومگردی در استان گیلان. برنامه ریزی و توسعه گردشگری، 8(31): 97-114. https://doi.org/10.22080/jtpd.2020.16899.3105
حسینی، ف. (1396). چالش ها و فرصت های اقامتگاه های بومگردی در کشور، خبرگزاری صدا و سیما، کد خبر: ۲۰۴۴۴۷۱. https://www.iribnews.ir/008ZrL
خالقی، ع. و سیدنظری، م. (1401). تحلیل پژوهشهای علمی در حوزه جغرافیای کوچنشینی: مطالعه علمسنجی، مطالعات برنامهریزی قلمرو کوچنشینان، 2(3): 52-39. https://dor.isc.ac/dor/20.1001.1.28210530.1401.2.1.6.1
دربان آستانه، ع.، فردوسی، س. و شاه محمدی، ح. (1397). شناسایی مطلوب ترین نقاط جهت احداث سایت گردشگری دریایی ـ مطالعه موردی: شهرستان تنکابن. فصلنامه اطلاعات جغرافیایی «سپهر»، 27(106): 229-239. https://doi.org/10.22131/sepehr.2018.32344
راشدنسب، خ. و احمدوند، م. (1397). تبیین راهبردهای بهبود معیشت عشایر در شهرستان گچساران. راهبردهای توسعه روستایی، 5(1): 85-67. https://doi.org/10.22048/rdsj.2018.94228.1670
رشیدوش، و. و زحمتکش، ج. (1398). تحلیل مردمشناختی پوشاک عشایر استان فارس (مطالعه موردی: قشقاییهای فیروزآباد)، نشریه شباک، 5(49): 60-51. https://civilica.com/doc/1351892
رضایی، پ. (1397). مکانیابی سایتهای گردشگری عشایری (مطالعه موردی: استان چهارمحال و بختیاری)، مطالعات برنامهریزی سکونتگاههای انسانی، 13(45): 969-951. https://sanad.iau.ir/journal/jshsp/Article/664040?jid=664040
رضایی، پ. (1398). ارزیابی مکانیابی کانونهای اسکان عشایر با استفاده از مدل تاپسیس: مطالعه موردی استان چهارمحال و بختیاری، روستا و توسعه، 22(87): 28-1. https://doi.org/10.30490/rvt.2020.253625.0
شاهولی، ر. و باستانی، س. (1401). نقش اصالت اقامتگاههای بومگردی در توسعۀ اقتصاد فرهنگ. گردشگری و توسعه، 11(1): 243-257. doi: 10.22034/jtd.2021.273365.2275
شکور، ع. شمس الدینی، ع. حیدری، ا. و واحدپور، غ. (1395). ضرورت توسعه پایدار در مناطق عشایری استان فارس، نگرشهای نو در جغرافیای انسانی، 8(3): 214-203. https://sanad.iau.ir/ar/Article/1018443?FullText=FullText
شهدادی، ع. قنبری، ی. سلمانیزاده، ا. و آذره، ع. (1398). پتانسیل سنجی و مکانیابی مناطق مستعد احداث اکوکمپهای عشایری (مطالعه موردی: بخشی از شهرستان سمیرم). فصلنامه جغرافیا (برنامهریزی منطقهای)، 9(35): 293-306. https://dorl.net/dor/20.1001.1.22286462.1398.9.3.42.0
صادقی، ح. (1402). ارزیابی تطبیقی مدلهای همپوشانی فازی جهت تعیین پهنههای مستعد ایجاد اماکن اقامتی ـ گردشگری در منطقۀ دزپارت با مدلهای Gamma، Sum. برنامهریزی فضایی، 13(4): 1-22. https://doi.org/10.22108/sppl.2023.138669.1759
صفری علی اکبری، م. (1400). بررسی وضعیت و نقش جامعه عشایری در توسعه پایدار مرزهای کشور (مورد مطالعه عشایر غرب ایران)، فصلنامه برنامهریزی منطقهای، 11(41): 82 – 67. https://doi.org/10.30495/jzpm.2021.3935
صیدایی، س. و صادقی، ح. (1402). مکانیابی احداث اکوکمپهای گردشگری عشایری در منطقه چهارمحال و بختیاری. مطالعات برنامهریزی قلمرو کوچ نشینان، 3(1): 13-30. https://doi.org/10.22034/jsnap.2023.167726
علویزاده، س. و الفتی، ف. (1397). بررسی وضعیت سرمایۀ اجتماعی در جامعۀ عشایری (مطالعۀ موردی: شهرستان چرداول، استان ایلام)، فصلنامه فرهنگ ایلام، 19(61-60): 180-155. https://www.farhangeilam.ir/article_90094.html
غزالی، س. و زیبایی، م. (1396). عاملهای مؤثّر بر انتخاب راهبردهای معیشتی توسط خانوارهای عشایری استان فارس، اقتصاد کشاورزی، 11(4): 80-63. https://doi.org/10.22034/iaes.2018.27529
قدیری معصوم، م.، مینایی م. و دربان آستانه، ع. (1399). نقش اقامتگاههای بوم گردی در توسعه گردشگری روستایی در نواحی روستایی شهرستان خور و بیابانک. اقتصاد فضا و توسعه روستایی، ۹ (۳۲) :۲۳-۴۲. https://dor.isc.ac/dor/20.1001.1.23222131.1399.9.32.2.7
کریمیان، و.، صفایی، م. و متین خواه، س. (1393). استفاده از دانش بومی عشایر راهکاری مناسب جهت مدیریت بهینه اکوسیستم های طبیعی، نشریه پژوهشهای علوم و فناوری چوب و جنگل، 21(4): 114-95. https://dor.isc.ac/dor/20.1001.1.23222077.1393.21.4.6.7
محمودی، م. و بیشمی، ب. (1400). امکانسنجی و مکانیابی روستاهای مستعد احداث اکوکمپ بینالمللی؛ مطالعۀ موردی: استان کرمانشاه. مسکن و محیط روستا، 40(175): 46-35. http://dx.doi.org/DOI:%2010.22034/40.175.35
مرکز آمار ایران (1400)، نتایج ثبت پایه جمعیت عشایر کوچنده کشور – 1400 (در سطح شهرستان)، سازمان برنامه و بودجه کشور، تهران. https://amar.org.ir/nomadic-census
میرواحدی، س. و اسفندیاری بیات، ا. (1395). بررسی پتانسیل کارآفرینی گردشگری فرهنگی در جامعة عشایر قشقایی ایران. فصلنامة گردشگری و توسعه، 5(9): 78-62. 10.22034/jtd.2020.110376
Betre, H.K. (2022). Reconceptualising the potential of digital nomads to transform community based and sustainable tourism, Master’s Thesis, University of Girona, Faculty of tourism, Spain. https://dugi-doc.udg.edu/bitstream/handle/10256/22477/Helina%20Betre_Treball.pdf?sequence=1
Byambaa, B. & de Vries, W. T. (2020). Evaluating the effectiveness of the environmental impact assessment process in Mongolia for nomadic-pastoral land users, Impact Assessment and Project Appraisal, 38:1, 39-49, DOI: 10.1080/14615517.2019.1643629
Ding, H., Wang, J., Liao, W., Liang, T., & Dai, H. (2021). Site selection of self-driving and recreational vehicle camps in China: An investigation using analytic hierarchy process and entropy. Journal of Traffic and Transportation Engineering (English Edition), 8(5), 762-777. https://doi.org/10.1016/j.jtte.2021.09.003
Drees, L., Liehr, S., Batbuyan, B., Marg, O. & Mehring, M. (2022). In search of a nomadic pastoralism for the 21st century. A transdisciplinary development of future scenarios to foster a social-ecological transformation in Mongolia, Innovation: The European Journal of Social Science Research, 35:3, 481-505, DOI: 10.1080/13511610.2022.2100744
Ferdowsi, S. (2024). Site selection of ecotourism ecocamps for sustainable development of rural areas. Journal of Ecotourism, 1-19. https://doi.org/10.1080/14724049.2024.2366928
Pakrah, M., Poorhashemi, S. A. & Parvin, M. R. (2020). Investigation and determination of the best strategy for sustainable development of nomadic areas of Iran based on the rights of local societies, EurAsian Journal of BioSciences, Eurasia J Biosci, 14, 955-966. http://dx.doi.org/10.2139/ssrn.3588392
Palmer, N. J., & Chuamuangphan, N. (2018). Governance and local participation in ecotourism: Community-level ecotourism stakeholders in Chiang Rai province, Thailand, Journal of Ecotourism, 17(1): 1-18. http://dx.doi.org/10.1080/14724049.2018.1502248
Pei, Q., Lee, H.F., Zhang, D.D & Fei, J. (2019). Climate change, state capacity and nomad–agriculturalist conflicts in Chinese history, Quaternary International, 508, 36-42. https://doi.org/10.1016/j.quaint.2018.10.022
Surjanti, J., Soejoto, A., & Seno, D. N. (2020). Mangrove forest ecotourism: Participatory ecological learning and sustainability of students’ behavior through self-efficacy and self-concept. Social Sciences & Humanities Open, 2(1), 100009. https://doi.org/10.1016/j.ssaho.2019.100009
Taheri, M., Poursaeed. A., Eshraghi-Samani, R & Arayesh, M.B. (2022). Sustainable development: organizing nomads of the Zagros region based on grounded theory model, GeoJournal, 87:1285–1298. https://doi.org/10.1007/s10708-020-10310-4
