احمدی، ع و شجاعی، م. 1390. برآورد تغییرات امید زندگی در استان چهارمحال و بختیاری در سالهای -88 – 1384، مجله دانشگاه علوم پزشکی شهر کرد، 13(4): 80-74.
آل عمران، ر.، رحیم زاده ،ف و شکوهی فرد، س. 1398. سنجش سطح توسعه پایدار با کاربرد شاخص توسعه انسانی (مطالعه موردی: استانهای شمال غرب کشور)، فصلنامه توسعه پایدار محیط جغرافیایی، 1(4): 32-18.
پورملک، ف.، ابوالحسنی، ف؛ نقوی، م؛ محمد، ک؛ مجدزاده، س.ر؛ هلاکویی نایینی، ک و فتوحی، ا. 1386. برآورد امید زندگی مردم ایران به روش مستقیم در سال 1382، مجله علمی- پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی اراک، 10(1): 14-1.
ساسانی پور، م. 1391. پوشش ثبت مرگ و میر بزرگسالان با استفاده از روش موازنه رشد براس در سال 1385: استان های مرکزی و بوشهر، مجله بررسیهای آمار رسمی ایران، 23(2): 254-243.
سرافرازیان، ش.، معتمد، ن.، طهماسبی، ر و امیری، م. 1394. برآورد امید زندگی در بدو تولد در شهرستانهای استان بوشهر در سال های 1385 و 1390، دوماهنامه طب جنوب، 18(4): 760-751.
سرلک، ا و سواری، ا. 1395. تاثیر عوامل اقتصادی- اجتماعی بر امید زندگی در ایران، فصلنامه مدیریت بهداشت و درمان، 7(3): 15-7.
شایان، ح.، عرفانی، ز و سجاسی قیداری، ح. 1400. تحلیل رابطه اشتغال زودرس با سطح توسعه انسانی در استانهای ایران، فصلنامه علمی برنامه ریزی فضایی، 11(4): 120-103.
صفری، ر.، خسروی، ا.، کرمی، م.، عاطفی، ع و آزاد، ا. 1389. امید به زندگی روستانشینان ایران بر اساس دادههای تصحیح شده زیج حیاتی سال 1387، ششمین کنگره اپیدمولوژی ایران، شاهرود، 24ـ22 تیرماه.
عینی زیناب، ح.، شمس قهفرخی، ف.، ساجدی، ع.، خسروی، ا.، زاهدیان، ع.، رضایی قهرودی، ز و نورالهی، ط. 1394. مدلسازی و پیشبینی مرگومیر در ایران 1420- 1375، تحقیقات نظام سلامت حکیم، 18(4): 346-336.
غفاریان شیرازی، ح.، چمن، ر.، قربانی، ع.، حاتمیپور، ا.، زاده باقری، ق و جبارنژاد، ع. 1384. برآورد امید زندگی و طول عمر در زنان و مردان روستایی استان کهگیلویه و بویر احمد، ارمغان دانش، 10(38): 88-79.
فرح بخش، م.، ذاکری، ا.، کارآموز، م و ولی زاده، خ. 1390. محاسبه امید زندگی و امید زندگی تعدیل شده با ناتوانی جمعیت استان آذربایجان شرقی در سال 1386، مجله پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبریز، 33(5): 70-66.
فرشته نژاد، س.م.، اسدی لاری، م.، مرادی لاکه، م.، واعظ مهدوی، م.ر.، متولیان، س.ع و افکاری، م.ا. 1389. برآورد امید زندگی و ارتباط آن با عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت در جمعیت شهری مناطق مختلف شهر تهران در سال1387 (طرح سنجش عدالت در شهر)، طب و تزکیه، 19(77): 40-25.
فطرس، م.ح.، اکبری شهرستانی، ف و میرزایی، م. 1391. بررسی اثر آزادی اقتصادی بر امید زندگی (مطالعه کشورهای منتخب شامل ایران، با رویکرد داده های تلفیقی)، فصلنامه راهبرد اقتصادی، 1(3): 193-169.
فقیهی، ف.، جعفری، ن.، اکبری ساری، ع.، نجات، س.، مالکی، ف و حسین زاده میلانی، م. 1394. مهمترین عوامل سالهای از دست رفته عمر به علت مرگ زودرس (YLL) در استان قزوین در سالهای 87-1383، مجله تخصصی اپیدمیولوژی ایران، 11(1): 30-20.
فلاح زاده، ح و هادیان، ا. 1385. مقایسه امید زندگی در مردان و زنان استان یزد در سالهای 1375 و 1382، مجله دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی- درمانی شهید صدوقی یزد، 14(4): 58-55.
قدرتی، ش.، میرزایی، م و قاسمی اردهائی، ع. 1392. بررسی و تبیین جمعیت شناختی نابرابریهای مرگومیر زنان در مناطق شهری و روستایی ایران، نامه انجمن جمعیت شناسی ایران، 8(16): 116-97.
کاظمیه، ف و ظریفیان، ش. 1393. برآورد امید به زندگی در مردان و زنان روستایی استان آذربایجان شرقی، اولین همایش ملی توسعه پایدار روستایی در افق 1404، اصفهان: شرکت توسعه سازان گردشگری اصفهان، 20 شهریور.
کوششی، م و ترکاشوند مرادآبادی، م. 1396. بررسی انطباق الگوی سنی مرگومیر در ایران با جداول عمر مدل. دوفصلنامه مطالعات جمعیتی، 3(1): 63-39.
لطفعلی پور، م.ر.، فلاحی، م.ع و برجی، م. 1390. بررسی تاثیر شاخصهای سلامت بر رشد اقتصادی ایران، مدیریت سلامت، 14(46): 70-57.
متقی، س. 1393. عوامل مؤثر بر امید زندگی در کشورهای منتخب اسلامی (براساس گروههای همگن درآمدی)، فصلنامه پژوهشنامه اقتصادی، 14(55): 205-185.
محمدی، ق. 1398. بررسی جغرافیای توسعه یافتگی استانهای ایران با استفاده از شاخص توسعه انسانی، مجله کاربرد سیستم اطلاعات جغرافیایی و سنجش از دوردر برنامه ریزی، 10(4): 62-47.
مخیری، ی.، حق دوست، ع.ا.، محمودی، م.، اسدی لاری، م.، هاشمینظری، س.س.، طراوت منش، س.، رجایی، ن.، خرمی، ز و هلاکویی نایینی، ک. 1394. برآورد امید زندگی با استفاده از جداول عمر چند کاهشی در شهر تهران طی سال 1389، مجله تخصصی اپیدمیولوژی ایران، 11(2): 68-61.
مرکز آمار ایران 1397. سالنامه آماری کشور 1395. تهران: مرکز آمار ایران. دفتر ریاست، روابط عمومی و همکاریهای بینالملل. تاریخ نشر اردیبهشت 1397.
مکیان، س.ن.، طاهرپور، ع و زنگی آبادی، پ. 1395. هزینه های سلامت و امید زندگی در کشورهای اسلامی، فصلنامه سیاست های راهبردی و کلان، 4(13): 40-25.
منصف، ع و شاه محمدی مهرجردی، ا. 1396. بررسی تاثیر عوامل اقتصادی بر امید زندگی کشورهای جهان طی سالهای 2010- 2002، پایش، 16(5): 574-567.
نصیری، م و ابدی، ع.ر. 1387. برآورد امید به زندگی و محاسبه جدول عمر مدل لوجیت دو پارامتری براس برای زنان در ایران، ندا (نشریه دانشجویی آمار)، 6(2): 50-47.
نیسی، ع. 1389. شاخص توسعه انسانی در استانهای ایران، فصلنامه علمی- پژوهشی علوم بهداشتی، 2(2): 62-55.
یزدانی چراتی، ج.، خاکسار، ش.، خسروی، ف و ذلیکانی، ل. 1393. تعیین و روند تغییرات امید به زندگی مردم شهرستان ساری، مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران، 24(111): 88-85.
Hahn, R. A. & Chattopadhyay, S. K. 2019. Linking studies to assess the life expectancy associated with eighth grade school achievement.
Preventive Medicine Reports, 16(December 2019) 1-5.
https://doi.org/10.1016/j.pmedr.2019.100980
Lee, J., Sim, J. A., Kim, J. W., Yun, Y. H. 2019. Establishment of Normative Self-Rated Health Status Data and Association between Ideal Life Expectancy and Social Wellness of General Population in Korea. Asian Nursing Research, 13(2) 99-106.
Leon, D. A., Jdanov, D. A., Shkolnikov, V. M. 2019. Trends in life expectancy and age-specific mortality in England and Wales, 1970–2016, in comparison with a set of 22 high-income countries: an analysis of vital statistics data. Lancet Public Health, 4(11) 575–582.
Noah, A. J., Acciai, F., Firebaugh, G. 2016. Understanding the contribution of suicide to life expectancy in South Korea. Demographic Research, 35(July - December 2016) 617-644.
Sarkodie, S. A., Strezov, V., Jiang, Y., Evans, T. 2019. Proximate determinants of particulate matter (PM2.5) Emission, mortality and life expectancy in Europe, Central Asia, Australia, Canada and the US. Science of the total environment, 683(15 September 2019) 489-497.
Seligman, B., Greenberg, G., Tuljapurkar, S. 2016. Convergence in male and female life expectancy: Direction, age pattern, and causes. Demographic Research, 34(January - June 2016) 1063-1074.
Unated Nations Development program. 2018-A. Human development report, Human development for every one. 1 UN Plaza. New York, NY 10017 USA.98.
Unated Nations Development Program. 2018-B. Human Development Indices and Indicators:
2018 Statistical Update. Briefing note for countries on the 2018 Statistical Update: Iran (Islamic
Republic of). Available at: http://hdr.undp.org/en/countries/profiles/IRN
