Rural Development Strategies

Modeling and Mapping the Levels of Sustainable Agricultural Development in Rural Areas of Hamadan and Kermanshah Provinces

Document Type : Original Research

Authors

morad keikhorsavi 1
Sahar Dehyouri 2
Seyed Mehdi Mirdamadi 3

1 Ph.D. Student - Research Sciences - Azad University

2 Department of agriculture, Islam Shahr branch of Islamic Azad University, Islam Shahr, Iran

3 agricultural department, science and research branch of Islamic Azad university

https://doi.org/10.22048/rdsj.2022.319378.1991
Abstract
Modeling the levels of agricultural development is an effective tool in creating sufficient knowledge of the land and the spatial distribution of its development. Therefore, this study aimed to model the levels of agricultural development in rural areas of Hamadan and Kermanshah provinces in 1399-1400. This research is quantitative in terms of applied purpose and data analysis, done in a survey manner. The study's statistical population was rural centers of Hamedan and Kermanshah provinces, which were studied using a stratified sampling method and proportional assignment of 666 farmers from 89 rural centers. The data collection tool was a questionnaire that confirmed the validity and reliability of the questionnaire. The combined Viktor-entropy method was used to measure the degree of agricultural sustainability in the studied rural areas. Arc-GISver10.5 software was used to model sustainable agricultural development levels. The conceptual model of the research was also confirmed using AMOSver24 software. The results show that the Khorramrud villages of Tuyserkan city and the Raheb village of Kaboudar Ahang city of Hamadan province had the highest and lowest sustainability coefficients. In general, the rural areas of Hamedan and Kermanshah provinces are similar in terms of sustainable agricultural development, and there is no significant difference. Also, according to the calculations, the studied villages were divided into seven levels, which are completely unstable in rural areas. It is not located at 15 unstable levels, relatively unstable at 28 villages, stable at 33 villages, relatively stable at 11 villages, stable at two villages, and not at a completely stable level.

Keywords

Sustainable Agricultural Development
Geographical Information System
Structural Equations

Subjects

افراخته، ح. حجی­پور، م. گرزین، م. نجاتی، ب. 1392. جایگاه توسعة پایدار کشاورزی در برنامه­های توسعة ایران، مطالعة موردی: برنامه­های پنج‌سالة پس از انقلاب، سیاست­های راهبردی و کلان، 1(1):43-62.  
ایروانی، ه. و دربان آستانه، ع. ر. 1383. اندازه­گیری، تحلیل و تبیین پایداری واحدهای بهره­برداری- مطالعه موردی: گندم­کاران استان تهران. مجله علوم کشاورزی ایران. 38:1): 39-52.
تقدیسی، ا. تقوایی، م. و بسحاق، م. ر. 1393. تحلیل و ارزیابی شاخص­های ذهنی کشاورزی پایدار در مناطق روستایی ایران (مطالعه موردی: مناطق روستایی شهرستان ازنا). مطالعات و پژوهش­های شهری و منطقه­ای. 5(20): 89-104.
حسینی، س. م. کلانتری، خ. و نادری، ک. 1387. بررسی میزان پایداری اکولوژیکی نظام زراعی خرده­مالکی در بخش صالح­آباد – همدان. مجله علوم کشاورزی ایران. 38(3): 91-98.
حیدری، س. باختر، س. و زیارتی، م. 1397. تأثیر سرمایه اجتماعی بر توسعه پایدار کشاورزی در مناطق روستایی (مطالعه موردی: روستاهای استان کرمانشاه، جغرافیا و پایداری محیط، 8(2): 49-74.
رشیدپور، ل. 1394. ارزیابی سطح پایداری توسعه کشاورزی در استان آذربایجان غربی با استفاده از شاخص­ها. مجله پژوهش­های ترویج و آموزش کشاورزی، 8(32): 63- 74.
رضایی فرهادآباد، ع. و مجرد، ک. 1397. پهنه­بندی وضعیت توسعه­ی کشاورزی پایدار استان کویری خراسان جنوبی با استفاده از روش مزیت نسبی در محیط GIS. مجله­ی کاربرد سیستم اطلاعات جغرافیایی و سنجش از دور در برنامه­ریزی، 9(2): 35-49.
رنجبر،  ع. (1388). بخش کشاورزی و لزوم توجه به برنامه­ریزی منطقه­ای بازیابی 48 اسفند 4933 از http://bovali.blogfa.com.
سازمان جهاد کشاورزی استان­های همدان و کرمانشاه .1399.گزارش عملکرد باغبانی و زراعت. منتشر نشده.
شاکری بستان­آباد، ر. و صالحی کمرودی، م. 1399. عوامل مؤثر بر رشد بخش کشاورزی ایران: کاربرد رهیافت میانگین­گیری مدل بیزین. مجله تحقیقات اقتصاد و توسعه کشاورزی ایران. 2(3): 451- 467.
شاهی مریدی، ر. کاظمی، ح. کامکار، ب. 1396. ارزیابی وضعیت توسعه کشاورزی پایدار در استان گلستان. نشریه دانش کشاورزی و تولید پایدار. 1:197-215.
شریفی، ز. نوری پور، م. و شریف­زاده، م. 1398. تحلیل آسیب­پذیری خانوارهای روستایی بخش مرکزی شهرستان دنا: کاربرد چارچوب معیشت پایدار. نشریۀ تحلیل فضایی مخاطرات طبیعی. 4(2): 19-36.
علیزاده، ک. و حاتمی­نژاد، ح. 1394. نقش نظام­های بهره­برداری در توسعه­ی پایدار کشاورزی ایران (نمونه موردی: بخش مرکزی تربت حیدریه). مجله­ علوم جغرافیایی. 22: 71-87.
قدیری­معصوم، م. و حجی­پور، م. 1395. آمایش اکولوژیکی مکان در راستای پیشبرد توسعه­ی پایدار کشاورزی، مطالعه موردی: کاشت پسته در شهرستان نهنبندان. فصلنامه آمایش جغرافیای فضا. 6(22): 109- 124.
کریمی، ف. 1391. مدل­سازی سطوح توسعه­یافتگی مناطق روستایی (مورد مطالعه بخش مرکزی شهرستان بویراحمد). پایان­نامه دوره­ی کارشناسی ارشد توسعه روستایی. دانشگاه یاسوج. 178 ص.
کریمی، ف. احمدوند، م. و حیدری، ع. 1397. جستاری بر روش­های سنجش سطوح توسعه­یافتگی سرزمین بر مبنای داده­های تجربی. نشریه­ی تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی. 18(51): 151-164.
کوچکی، ع. نصیری م، م. منصوری، ح. مرادی، ر. 1394. ارزیابی توسعه کشاورزی پایدار در ایران با استفاده از روش مزیت نسبی، اقتصاد کشاورزی و توسعه، 23(90): 29-54.
کوچگی، ع. نصیری محلاتی، م. مرادی، ر. و منصوری، ح. 1392. پهنه­بندی وضعیت توسعه­ی کشاورزی پایدار در ایران و ارئه راهبردهای پایداری. نشریه دانش کشاورزی و تولید پایدار. 4(23): 179-197.
محمودی، س. و حسنی تالش، م. 1400. تاب­آوری معیشتی خانوارهای روستایی با تآکید بر کشاورزی پایدار مورد: دهسان خطبه­سرا، شهرستان تالش. جغرافیا و توسعه. 19(63): 119- 146.
مرادی، ژ. میرک­زاده، ع. رستمی، ف. و کریمی، ف. 1394. سنجش سطوح توسعه­ی کشاورزی روستاهای دهستان قراتوره با استفاده از تکنیک تاپسیس. مجله­ی پژوهش و برنامه­ریزی روستایی. 4(2): 67-78.
مطیعی­لنگرودی، س. ح. و شمسایی، ا. 1386. توسعه­ی روستایی مبتنی بر تداوم و پایداری کشاورزی (مطالعه موردی: بخش سجاسرود زنجان). فصلنامه تحقیقات جغرافیایی. 86: 85-104.
نوری، س. ه. هاشمی، ص. محمودی، س. طباطبایی، ح. 1395. اثرات سرمایة اجتماعی بر توسعة پایدار کشاورزی در روستاهای دهستان آبادة طشک، اقتصاد فضا و توسعة روستایی، 5(3): 37-55.
واحدی، م. حسینی، س. م. فرج­الله حسینی، س. ج. و میزدامادی، س. م. 1385. تحلیل دیدگاه­های کشاورزان شهرستان نظرآباد پیرامون شاخص­های ذهنی کشاورزی پایدار در سطح خانوار زارع. مجله تحقیقات اقتصاد و توسعه کشاورزی ایران. 40(2): 123-133.
Bossel, H. 1999. Indicators for sustainable development; theory, method, application, IISD. International Institute for Sustainable Development. pp.124
Buyukozkan, G. and Ruan, D. 2008. Evaluation of software development projects using a fuzzy multicriteria decision approach. Mathematics and Computers in Simulation. NO. 77, pp. 464-475.
Chen, L. Y. and Wang, T. C. 2009. Optimizing partners choice in IS/IT outsourcing projects the strategic decision of fuzzy VIKOR international. Journal of Production Economics. Vol. 120, Issue 1.
Dillon, E. J.  Hennessy, T. Buckley, C. Donnellan, T. Hanrahan, K. Moran, B. 2016. Measuring progress in agricultural sustainability to support policy-making,‌ International Journal of Agricultural Sustainability, 14(1), 31-44.
Gafsi, M., Legagneux, B., Nguyen, G., Robin, P., 2006.  Towards sustainable farming systems: Effectiveness and deficiency of the French procedure of sustainable agriculture, Journal of Agricultural Systems, Vol. 90, pp 226-242.
Gongn, Jianhua. and Lin, Hui. 2000. Sustainable development for agricultural region in China: case studies, Forest Ecology and Management 128, pp. 27-38.
Hwang, C.L. and Yoon, K., 1982, Multiple Attribute Decision Making Methods and Applications - a State of Art survey, Springer, Berlin, Heidelberg, New York.
Jena, D. (2014). Agricultural Development Disparities in Odisha. A Statistical Study. American Review of Mathematics and Statistics, 2(1), 45-53.
Kociszewski, K. 2018. Sustainable development of agriculture: Theoretical aspects and their implications, Economic and Environmental Studies , 18(3),1119-1134,
Opricovic, S. and G. H. Tzeng. (2004). Decision aiding compromise solution by MCDM methods: a comparative analysis of VIKOR and TOPSIS. European Journal of Operational Research. NO. 156, pp. 445-455.
Patil, B.D. (2013). Regional Disparities in Levels of Agricultural Development in Dhule and Nandurbar Districts, India. Research Journal of Agriculture and Forestry Sciences, 1(5). 9-12.
Robert, F., Susanne, S., Charles, W., & Michael, S. 2008. Sustainable Farmland Management: Transdisciplinary Approaches. CABI Publication. London, 194-213.
Sadati, S. A. Shaabanali Fami, H. Asadi, A. 2010. Farmers attitude on sustainable agriculture and its determinantsÇ a case study in Behbahan county of Iran. Research Journal of Applied Sciences. Engineering and Technology. 2(5)Ç 422-427.
Tatlidil, F, F., Boz, I., Tatlidil, H., 2009, Farmers’ perception of sustainable agriculture and its determinants: A case study in Kahramanmaras province of Turkey. Environ. Dev. Sustain, Vol. 11, 1091-1106.
Van Driessche, P. A. 2020. Capacity building towards agricultural sustainability in the Maldives: does the voice of the Maldivian farmer need to be amplified in planning agricultural interventions? International Journal of Agricultural Sustainability, 18(6), 537-553.
Van Paassen, A. De Ridder, N. Stroosnijder, L. 2011. Role of an explorative model for learning about sustainable agricultural development in Burkina Faso, nternational Journal of Agricultural Sustainability, 9(2), 310-321.
Rural Development Strategies
Volume 9, Issue 2 - Serial Number 34
Spring 2022
Pages 163-180

Home

Submit Manuscript

Reviewers

Contact Us