دانشگاه تربت حیدریه راهبردهای توسعه روستایی 2383-2657 5 4 2018 12 22 The effects of tourism development on rural areas of the central district of Boyer-Ahmad township اثرات توسعه گردشگری در روستاهای بخش مرکزی شهرستان بویر احمد 427 440 86795 10.22048/rdsj.2019.134843.1739 FA مهدی نوری پور دانشیار ترویج کشاورزی و توسعه روستایی، دانشگاه یاسوج 0000-0003-0315-2141 الهام درخشان دانش آموخته کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی گردشگری، گروه پژوهش‌های جغرافیایی، دانشکده جغرافیا و برنامه ریزی، دانشگاه تبریز، تبریز زینب شریفی دانش آموخته دکتری توسعه کشاورزی، گروه مدیریت توسعه روستایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج 0000-0003-2104-104X Journal Article 2018 06 05 This survey research was carried out to investigate the effects of tourism development on rural areas of central District of Boyer-Ahmad Township. The research population included 1,180 rural households from two groups of villages including with and without tourists. According to the Krejcie and Morgan Table, two hundred ninety eighty rural households were determined as the sample size. The samples were selected using stratified random sampling with proportional allocation. The data were collected by a researcher made questionnaire whose validity was confirmed by experts and its reliability was also confirmed by calculating the Cronbach's Alpha reliability coefficient. The results of comparing the situations of the two supposed groups five years ago (before the tourism boom) showed that there is a significant difference between the two groups (with and without tourism) in terms of the social and the capital attention to local customs, the tendency to live in a village, occupation and environmental awareness in which they have had higher mean score in villages with tourists. Moreover, comparing the current situation of these groups showed that there was a significant difference between the two groups, with and without tourists in terms of social offences and environmental awareness in such a way that tourism had a negative effect in terms of social factors and it led to increased social offences and it had a positive effect on environmental factors such as increasing environmental awareness of rural households. Furthermore, tourism had no considerable effect on rural areas in terms of economic and infrastructural factors. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثرات توسعه گردشگری در روستاهای بخش مرکزی شهرستان بویر احمد انجام شده است. جامعه آماری تحقیق شامل 1180 خانوار روستایی از دو گروه روستاهای غیرگردشگرپذیر و گردشگرپذیر بوده است که با توجه به جدول نمونه­گیری کرجسی و مورگان 298 خانوار روستایی به عنوان نمونه تعیین شد. نمونه­ها با روش نمونه­گیری تصادفی طبقه‌ای با انتساب متناسب انتخاب شدند. ابزار جمع‌آوری داده‌ها پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی آن توسط متخصصان و پایایی آن با محاسبه آلفای کرونباخ تأیید شد. نتایج مقایسه وضعیت پنج سال پیش (قبل از رونق گردشگری) دو گروه روستاها نشان داد در مؤلفه­های سرمایه اجتماعی، توجه به آداب و رسوم محلی، تمایل به زندگی در روستا، اشتغال و آگاهی زیست محیطی بین دو گروه روستاهای غیرگردشگرپذیر و گردشگرپذیر تفاوت معنی‌داری وجود دارد، به‌طوری‌که در روستاهای گردشگر پذیر این مؤلفه­ها از میانگین بالاتری برخوردار بوده است. هم‌چنین نتایج مقایسه وضعیت فعلی دو گروه روستاها نشان داد تنها در مؤلفه‌های تخلف‌های اجتماعی و آگاهی زیست محیطی بین دو گروه روستاهای غیرگردشگرپذیر و گردشگرپذیر تفاوت معنی‌داری وجود دارد، به‌طوری‌که رونق گردشگری، از لحاظ اجتماعی اثر منفی داشته و منجر به افزایش تخلف اجتماعی شده است و از لحاظ زیست محیطی تأثیر مثبت داشته و منجر به افزایش آگاهی زیست محیطی خانوارهای روستایی شده است. افزون بر آن، گردشگری از لحاظ اقتصادی و زیرساختی هیچ‌گونه اثر قابل ملاحظه‌ای در منطقه نداشته است. https://rdsj.torbath.ac.ir/article_86795_44ecfe52d96599d0b1ce6499b1e45f69.pdf