کلیدواژه‌ها = زیربخش‌های کشاورزی
اقتصاد کشاورزی

بررسی رابطه بین ارزش افزوده زیربخش‌های کشاورزی و نابرابری درآمدی در مناطق روستایی ایران

دوره 9، شماره 1، بهار 1401، صفحه 103-121

https://doi.org/10.22048/rdsj.2022.290936.1952

محمد کیانی ده کیانی، حامد نجفی علمدارلو

چکیده نابرابری درآمدی یکی از مهم‌ترین مسائلی است که به سبب تأثیر آن بر جنبه‌های مختلف رفاه اقتصادی، تأمین امنیت غذایی و مسائلی که متعاقبا ایجاد خواهد شد مورد توجه جدی سیاستگذاران اقتصادی است. بنابراین هدف این تحقیق با توجه به اثرات متفاوتی که افزایش ارزش افزوده زیربخش‌های کشاورزی بر توزیع درآمد دارند، بررسی رابطه‌ی بین افزایش ارزش افزوده زیربخش‌های کشاورزی و نابرابری درآمد است. برای این منظور از رهیافت میانگین گروه‌های تلفیق شده (PMG) برای دوره زمانی 1393-1384استفاده شده‌است. نتایج نشان می‌دهد که اثرات افزایش ارزش افزوده بخش کشاورزی بر نابرابری درآمدی منفی است و در سطح زیربخش‌ها، در بلندمدت، کوتاه‌مدت و در مقاطع (استان‌ها) نتایج متفاوتی به دست می‌آید.بدین ترتیب آنچه که می‌توان از این نوع تحلیل‌ها نتیجه‌گیری نمود این است که اکیدا سیاست‌گذاری کلان برای همه‌ی زیربخش‌ها و همه‌ی استان‌های کشور به سبب تمایزاتی که دارند نمی‌تواند نتایج مشابه‌ای به دست دهد. بنابراین پیشنهاد می‌گردد نگاه کلان‌بخشی نسبت به بخش کشاورزی تغییر نماید و نگاه کلان‌زیربخشی جایگزین آن شود. در ادامه نیز سیاست‌های توسعه‌ای متناسب با هر استان و بسته به ماهیت زیربخش‌های هر استان مورد توجه قرار گیرد.

بررسی تأثیر تسهیلات پرداختی بانک کشاورزی بر رشد زیر بخش‌های کشاورزی

دوره 1، شماره 4، زمستان 1393، صفحه 1-11

https://doi.org/10.22048/rdsj.2015.9614

آسیه عزیزی، حسین مهرابی بشرآبادی

چکیده امکانات قابل‌توجه کشور در بخش کشاورزی، فعالیت اقتصادی بخش زیادی از جمعیت کشور در این بخش و سهم مهم آن در صادرات غیرنفتی، توجه خاص به تدوین سیاست‌های اقتصادی بخش کشاورزی را می‌طلبد. در مباحث توسعه کشاورزی یکی از راه‌حل‌های رفع مشکل مالی کشاورزان اعطای اعتبارات است. در این مطالعه، اثر تسهیلات پرداختی بانک کشاورزی بر ارزش‌افزوده زیر بخش‌های زراعت و باغبانی، دامپروری و شیلات بررسی‌شده است. در این راستا تابع کاب داگلاس (به‌عنوان بهترین نوع تابع انتخابی) با استفاده از الگوی پنل دیتا و روش اثرات ثابت طی دوره‌ی 1388-1370 برآورد شده است. نتایج حاکی از آن است که تسهیلات پرداختی بر ارزش‌افزوده زیر بخش‌های مختلف کشاورزی دارای تأثیر مثبت و کاملاً معنی‌دار می‌باشد. براساس نتایج، تسهیلات پرداختی به ترتیب بیشترین تأثیر را بر زیربخش‌های شیلات به میزان 12/0 درصد، زراعت و باغبانی 06/0 درصد و نهایتاً بر دامپروری 005/0 درصد داشته است. با توجه به اثرگذاری متفاوت تسهیلات پرداختی بانک بر رشد زیربخش‌ها، بازنگری مجدد در درصد تسهیلات اعطایی و نحوه‌ی پرداخت پیشنهاد می‌شود.