کلیدواژه‌ها = استان همدان
جغرافیا و برنامه ریزی روستایی

سنجش و تحلیل فضایی سطح توسعه یافتگی دهستان های استان همدان

دوره 4، شماره 3، پاییز 1396، صفحه 281-298

https://doi.org/10.22048/rdsj.2018.65892.1603

شاپور ظریفیان، سمیه لطیفی

چکیده پژوهش حاضر با هدف تعیین سطح توسعه یافتگی دهستان‌های استان همدان با استفاده از تکنیک‌های تصمیم‌گیری چند شاخصه انجام شده است. به منظور سنجش سطح توسعه دهستان‌ها 53 شاخص در هشت گروه شاخص‌های جمعیتی، زیربنایی، آموزشی، بهداشتی و درمانی، ارتباطی، خدماتی، اداری و سیاسی و اقتصادی و تولیدی تعریف و تنظیم گردید و وزن هر یک آنها با بهره‌گیری از روش‌های آنتروپی و AHP و تلفیق نتایج آنها تعیین شد. سپس سطح توسعه دهستان‌های استان با استفاده از تکنیک‌های TOPSIS، SAW و تاکسونومی عددی مشخص شد. برای رتبه‌بندی نهایی دهستان‌ها نتایج حاصل از هر سه تکنیک با استفاده از روش‌های میانگین رتبه‌ها، بردا و کاپلند ادغام گردید و دهستان‌ها براساس نتیجه نهایی رتبه‌بندی شدند. رتبه‌بندی نهایی دهستان‌های استان همدان به لحاظ سطح توسعه یافتگی نشان داد، دهستان‌های مهاجران شهرستان بهار، الوندکوه غربی شهرستان همدان و گرین شهرستان نهاوند در هر سه روش توسعه یافته‌ترین و دهستان‌های گیان شهرستان نهاوند، کمازان سفلی شهرستان ملایر و گل تپه شهرستان کبودراهنگ توسعه نیافته‌ترین دهستان‌های استان همدان می‌باشند. به لحاظ توسعه یافتگی بین دهستان‌های استان نابرابری زیادی وجود دارد و توزیع خدمات و امکانات در سطح دهستان‌ها براساس عدالت فضایی صورت نگرفته است. با توجه به نتایج بدست آمده توصیه می‌شود برنامه‌ریزان و سیاست‌گذاران تلاش خود را معطوف به یافتن چرایی فاصله‌ها و شکاف‌های توسعه‌ای دهستان‌های استان نمایند و با ایجاد و تقویت مراکز خدمات‌رسانی در سطح دهستان‌ها و روستاهای مرکزی زمینه دستیابی به تعادل‌ منطقه‌ای در دهستان‌های استان را فراهم آورند.

جغرافیا و برنامه ریزی روستایی

تحلیلی بر وضعیت موجود و مطلوب ارائه خدمات دولت الکترونیک در مناطق روستایی استان همدان

دوره 4، شماره 1، بهار 1396، صفحه 108-121

https://doi.org/10.22048/rdsj.2017.59517.1571

موسی اعظمی، پریسا سفاهن

چکیده محور توسعه روستا­ها در آغاز هزاره سوم میلادی بر مبنای جامعه اطلاعاتی است و توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات در روستا­ها از جمله اهدافی بوده که در اجلاس سران کشور­ها مورد توجه قرار گرفته است. دفاتر خدمات فناوری اطلاعات و ارتباطات (فاوا) زمینه­ساز توسعه دولت الکترونیک بوده و شناخت لازم از وضعیت این دفاتر یک ضرورت مسلم برای توسعه آن­ها است. هدف پژوهش حاضر، بررسی مقایسه­ای وضعیت موجود و مطلوب ارائه خدمات دولت الکترونیک در مناطق روستایی استان همدان(شهرستان­های همدان، بهار و فامنین) از دید­گاه کار­گزاران دفاتر فاوای روستایی بود. جامعه آماری پژوهش شامل 91 نفر از کار­گزاران این دفاتر بوده که با روش تمام­شماری انتخاب شدند. نتایج به­دست آمده شامل دو قسمت می­باشد که در ابتدا به رتبه­بندی گویه­های میزان رضایت از فعالیت در دفاتر فاوا روستایی، وضعیت موجود و مطلوب ارائه خدمات الکترونیکی با استفاده از ضریب تغییرات پرداخته شد و سپس وجود شکاف بین این دو وضعیت مورد واکاوی قرار گرفت که نتایج نشان می­دهد بین وضعیت موجود و مطلوب ارائه خدمات دولت الکترونیک در مناطق روستایی مورد مطالعه با استفاده از آزمون  tهمبسته در سطح 05/0 و با مقدار 33/6 تفاوت معنا­داری وجود دارد که بیانگر وجود شکاف و فاصله بین این دو وضعیت می­باشد.

شناسایی پتانسیل تعاونی‌های کشاورزی استان همدان در جذب سرمایه در بین دیگر حوزه‌های تعاون با استفاده از تکنیک AHP

دوره 1، شماره 3، پاییز 1393، صفحه 47-61

https://doi.org/10.22048/rdsj.2014.8586

مصطفی تیموری، حسن ریحانی همدانی، محمد هادی حاجیان، محمود تیموری

چکیده هدف پژوهش حاضر، شناسایی پتانسیل تعاونی‌های کشاورزی استان همدان در جذب سرمایه در بین دیگر حوزه‌های تعاون است. اطلاعات لازم برای تحقیق در دو مرحله از طریق مطالعه‌های کتابخانه‌ای و بررسی‌های میدانی از طریق پرسش‌نامه‌ گردآوری شده  است، جامعة آماری تحقیق، کارشناسان شاغل در حوزه‌های مختلف تعاون در استان همدان است که از بین آن‌ها با استفاده از فرمول کوکران تعداد 55 نفر کارشناس نخبه و صاحب‌نظر به‌عنوان نمونة آماری به‌صورت تصادفی ساده انتخاب و اطلاعات لازم با استفاده از تکنیک پرسش‌نامه در سال 1392 جمع‌آوری شد. داده‌های گردآوری‌شده با استفاده از مدل تحلیل سلسله مراتبی (AHP) بررسی شد. طبق یافته‌های تحقیق؛ مهم‌ترین معیار تعیین‌کنندة سرمایه‌گذاری در حوزه‌های مختلف تعاون «سازگاری با پتانسیل‌های فیزیکی منطقه» است، همچنین نتیجه‌های بررسی جایگاه تعاونی‌های کشاورزی از حیث پتانسیل سرمایه‌گذاری در مقایسه با دیگر حوزه‌ها نشان می‌دهد که تعاونی‌های کشاورزی پس از تعاونی‌های صنعتی در جایگاه دوم قرار دارند.