نویسنده = صابر خداوردیزاده
اقتصاد کشاورزی

برآورد ارزش تفرجی آرامگاه شمس تبریزی با استفاده از روش ارزش‌گذاری مشروط

دوره 2، شماره 1، بهار 1394، صفحه 1-15

https://doi.org/10.22048/rdsj.2015.10453

صابر خداوردیزاده، داود بهبودی، محمد خداوردیزاده، مریم صارمی

چکیده افزایش جمعیت و توسعه شهرنشینی در سال‌های اخیر موجب افزایش تقاضا برای استفاده تفرجی از مکان‌های فرهنگی و تاریخی شده است. آرامگاه شمس تبریزی شهر خوی در استان آذربایجان غربی به‌ دلیل دارا بودن ویژگی‌های فرهنگی و تاریخی، یکی از مناطق تاریخی و گردشگری مهم استان و کشور می‌باشد. لذا مطالعه ارزش تفرجی آرامگاه مذکور می‌تواند در رفع کمبودهای این مکان تاریخی و توسعه گردشگری فرهنگی در آن مؤثر باشد. هدف این پژوهش برآورد ارزش تفرجی آرامگاه شمس تبریزی با استفاده از روش ارزش‌گذاری مشروط است. برای بررسی عوامل مؤثر بر میزان تمایل به پرداخت افراد، الگوی لوجیت به روش حداکثر راست نمایی برآورد گردید. داده‌های موردنیاز از طریق تکمیل پرسش‌‌‌‌نامه و مصاحبۀ حضوری با 140 بازدیدکننده از آرامگاه مذکور با استفاده از روش نمونه‌گیری سیستماتیک جمع‌آوری گردید. نتایج نشان داد که 75 درصد بازدید‌کنندگان، حاضر به پرداخت مبلغی جهت استفاده از آرامگاه مذکور  می‌باشند. همچنین متغیرهای تحصیلات، رضایت بازدیدکنندگان، جنسیت، اندازه خانوار، درآمد و قیمت پیشنهادی اثر معنی‌داری روی احتمال تمایل به پرداخت افراد دارند ولی متغیر سن، ازلحاظ آماری معنی‌دار نبوده ولی علامت مورد انتظار را دارا بود. میانگین تمایل به پرداخت افراد برای هر بار  بازدید 6250 ریال و ارزش تفرجی سالانه آرامگاه شمس تبریزی حدود 375 میلیون ریال برآورد گردید.

تعیین عامل‌های مؤثر بر تقاضای بیمۀ دام روستایی (مطالعۀ موردی: شهرستان مرند)

دوره 1، شماره 3، پاییز 1393، صفحه 1-18

https://doi.org/10.22048/rdsj.2014.8583

محمد خداوردیزاده، صابر خداوردیزاده، فرامرز معصوم زاده

چکیده بیمۀ کشاورزی از مهم‌ترین راهکارها برای رسیدن به امنیت درآمدی و پایداری تولید است. در این تحقیق، عامل‌های مؤثر بر پذیرش بیمۀ دام‌ روستایی در شهرستان مرند با استفاده از الگوی لاجیت بررسی می‌شود. داده‌ها و اطلاعات لازم برای این تحقیق با استفاده از روش نمونه‌گیری خوشه‌ای به‌وسیلۀ تکمیل پرسش‌نامه از 150 دامدار این شهرستان در سال 1392به‌دست‌آمده است. نتیجه‌ها نشان می‌دهد که 48 درصد دامداران به‌دلیل‌هایی از جمله: کم بودن میزان غرامت دریافتی، گران بودن حق بیمۀ پرداختی و طولانی بودن زمان پرداخت غرامت از سوی شرکت‌های بیمه، تمایلی به بیمۀ دام خود ندارند. نتیجه‌های تحلیل الگوی لاجیت نشان داد که متغیرهای سن، سطح سواد، مقدار درآمد، تعداد دام، میزان آگاهی از مزیت‌های بیمۀ دام، داشتن شغل‌هایی ‌غیر از دامداری، سابقۀ دامداری و دریافت تسهیلات، از عامل‌های مؤثر بر پذیرش بیمۀ دام از سوی دامداران بوده که به‌جز سن و داشتن شغل جانبی، دیگر متغیرها، اثری مثبت بر پذیرش دامداران برای بیمۀ دام‌های‌شان داشته است، بنابراین می‌توان از طریق برگزاری کلاس‌های ترویجی، دامداران را نسبت به منافع بیمۀ دام آگاه کرد و زمینۀ پذیرش آن‌ها را برای اقدام به بیمۀ دام فراهم کرد.